8 Ἰουνίου 2014: «Ἐκοιμήθη ὁ Γέροντας † Καθηγούμενος Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος Γρηγοριάτης (Καψάνης)»

2

Τοῦ Γιώργου Ἀσλανίδη

Ἀνήμερα τῆς Πεντηκοστῆς, στὶς 8 Ἰουνίου 2014, ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ δέχθηκε μὲ πολὺ πόνο τὴν εἴδηση τῆς ἐκδημίας εἰς Κύριον τοῦ π. Γεωργίου Καψάνη, Προηγουμένου τῆς Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους, τὴν ὁποία ἐπὶ σαράντα ἔτη ἐποίμανε θεοφιλῶς.

Καὶ τοῦτο διότι, γιὰ τὰ χιλιάδες πνευματικά του τέκνα στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό, ἀλλὰ καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας γενικότερα, τὸ ὄνομά του ταυτίστηκε μὲ τὴν Ἱ. Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου καὶ τὴ φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ ἀντιπροσωπεύει τὸ Ἅγιον Ὄρος.

Μὲ τὴ γλυκύτητα τοῦ χαρακτῆρος του, τὴν πατρικότητα ἀλλὰ καὶ τὸν πεφωτισμένο λόγο του ἔφερε πλουσίους καρπούς. Εἶναι γιγάντιο τὸ ἔργο ποὺ προσέφερε ἀπὸ νεότητος στὴν Ἐκκλησία μας. Συγγραφικό, διδακτικό, κηρυκτικό, ἱεραποστολικό, κοινωνικὸ κ.λπ.

Στὰ θεολογικὰ συνέδρια ποὺ συμμετεῖχε, λόγῳ τῆς ἀκαδημαϊκῆς του κατάρτισης, τῆς προσωπικότητάς του καὶ τοῦ εὐγενοῦς χαρακτήρα του εἰσακούγονταν οἱ θέσεις του, ἂν καὶ ὑπῆρχαν πάντα οἱ ἀντίθετες φωνές.

Δικαίως στὴ συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας παραμένει ὡς παιδαγωγὸς ἄριστος καὶ ἑρμηνευτὴς ὑψίστων θεολογικῶν διδαγμάτων, ὡς σύμβουλος καὶ διδάσκαλος.

Μὲ τὴ δική του σθεναρὰ ἀντίσταση ἀπετράπη ἡ συνέχιση τοῦ διαλόγου Ὀρθοδόξων καὶ Μονοφυσιτῶν καὶ τὸ σχίσμα, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀνακύψει στὴν Ἐκκλησία. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποτιμηθεῖ εὔκολα καὶ ἐπάξια τὸ ἔργο του.

Ὑπῆρξε στυλοβάτης καὶ ἀναγεννητὴς τοῦ Ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ. Ἄφησε τὸ κλεινὸν ἄστυ καὶ τὴν Πανεπιστημιακή του ἕδρα καὶ ὡς ὑψιπέτης ἀετὸς μὲ τὴ μικρή του Συνοδεία ἐγκαταστάθηκε στὰ τραχιὰ βράχια τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους, γιὰ νὰ συνεχίσει ἀπὸ ἐκεῖ, μὲ ὁδηγὸ τὴν Παναγία, τὴν ἀναγέννηση τῆς Κοινοβιακῆς πολιτείας.

Ἀγωνίσθηκε γιὰ τὸ «αὐτοδιοίκητον» τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γιὰ τὶς ἁρμονικές του σχέσεις μὲ τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο, καὶ ἐνάντια στὶς ἄκριτες παρεμβάσεις τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Πῶς νὰ λησμονήσουμε τὸν ζῆλο του γιὰ τὴ μητέρα Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία, ὅταν αὐτὴ ἐπολεμεῖτο;

Ἀνυποχώρητος προασπιστὴς τῶν δικαίων της, ὕψωνε μὲ σύνεση τὸ ἀνάστημά του καὶ κατεδείκνυε τὸ θεῖο θέλημα σὲ ἄρχοντες καὶ ἀρχομένους, σὲ και ροὺς ποὺ ἀντιχριστιανικοὶ νόμοι ἐπεβάλλοντο στὸν λαό μας.

Δὲν φοβήθηκε, δὲν δειλίασε ποτέ, ὅταν ἀνέκυψε τὸ θέμα τῆς ὑφαρπαγῆς ἀπὸ τὸ κράτος τῆς Μοναστηριακῆς καὶ Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Ὑπέμεινε τὸ μένος καὶ τὶς ἀπειλὲς τῶν Ὑπουργῶν τῆς τότε Κυβερνήσεως, μὴ φειδόμενος ἀκόμα καὶ αὐτῆς τῆς Ἡγουμενίας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Μεγάλη, ὅμως, παραμένει καὶ ἡ κοινωνική του προσφορὰ καὶ δράση γιὰ τὸ συνάνθρωπο, τὸν πονεμένο ἀδελφό μας. Ὑπῆρξε «τὰ πάντα τοῖς πᾶσιν». Ὅλους τοὺς οἰκονομοῦσε, ὅλοι γεύθηκαν τὶς πλουσιοπάροχες δωρεές του.

Κεφαλαιῶδες, ὅμως, εἶναι τὸ ἱεραποστολικό του ἔργο, ποὺ σημάδεψε καὶ σφράγισε τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ζωῆς του καὶ κατέστη παράδειγμα πρὸς μίμηση. Τὸ ἄνοιγμα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, νὰ ἀποστέλλει στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸ Ἱερομονάχους πρὸς πνευματικὸ καταρτισμὸ μυριάδων ψυχῶν, ἀνέτρεψε τὰ μέχρι τότε δεδομένα τῆς κοινοβιακῆς πολιτείας τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Πεποίθηση καὶ σύνθημά του: «Ὁ μοναχὸς ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ Μοναστήρι συνεχίζει τὴν ἴδια μοναστικὴ ζωὴ στὸ ἱεραποστολικὸ πλέον πεδίο, φέροντας ὡς τὸ μεγαλύτερο ἱεραποστολικὸ μήνυμα τὴ μοναχική του μετάνοια». Ἡ ἐνέργειά του αὐτὴ βρῆκε ἀπήχηση στὸν πνευματικὸ κόσμο τῆς χώρας μας καὶ ἐπιβραβεύτηκε ἀπὸ Γέροντες καὶ Ἐπισκόπους τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι μόνο.

Στὴν Ἱ. Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου ὀφείλεται ἡ σύσταση καὶ ἡ ἀπρόσκοπτη λειτουργία τοῦ ἔργου τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Κλιμακίου στὸ Κολουέζι τοῦ Κονγκό, πρῶτα μὲ τὸν μακαριστὸ Ἱεραπόστολο π. Κοσμᾶ , ἡ φωτογραφία τοῦ ὁποίου δεσπόζει στὸ γραφεῖο τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος, καὶ σήμερα ὑπὸ
τὴν καθοδήγηση τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κατάγκας κ. Μελετίου.

Μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου ὁ Ἱεραποστολικός μας Σύνδεσμος κατέστη ἕνα ἀπὸ τὰ ἰσχυρὰ καὶ εὐλογημένα ἐπίκεντρα τῆς Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς.

Ὅμως, ὅπως ὁ Κύριός μας καὶ οἱ Ἅγιοι ὅλοι γεύθηκαν τὶς πικρίες τῶν ἀνθρώπων, ἔτσι καὶ ὁ Γέροντας Γεώργιος δοκίμασε πολλὲς πικρίες.

Συκοφαντήθηκε κάποιες φορές, ὑβρίσθηκε, διασύρθηκε ἀπὸ φθόνο. Ὅμως ἡ μακροθυμία καὶ τὸ ἅγιον τοῦ χαρακτήρα του ὅλα τὰ συνεχώρησε. Τὰ πάντα ὑπέμεινε πρὸς δόξαν Θεοῦ.

Ὁ Θεὸς τὸν ἀξίωσε λίγους μῆνες πρὶν τῆς ἀναχώρησής του ἀπὸ τὴν πολυστένακτη γῆ μας, νὰ παραδώσει τὰ σκῆπτρα τῆς διοίκησης τῆς Μονῆς στὸν νεοεκλεγέντα ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Ἀδελφότητας ἄξιο Ἡγούμενο πατέρα Χριστοφόρο.

Στὶς καρδιὲς ὅλων μας ὁ μακαριστὸς Γέροντας Γεώργιος Καψάνης θὰ παραμείνει ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους σύγχρονους πνευματικοὺς διδασκάλους τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Κύριος καὶ Θεός μας ἂς τὸν ἀναπαύει μετὰ τῶν δικαίων.

Καλὸν Παράδεισο νὰ ἔχει. Ἡ μνήμη του ἂς εἶναι αἰωνία.

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
Μηνιαία ἔκδοση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς
Ἔτος 24ο – Τεῦχος 263- Ὀκτώβριος 2014

τὸ «σπιτὰκι τῆς  Μέλιας»

Source link

Από την σελίδα oikohouse.wordpress.com

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ